Próba zamachu na wysokiego rangą rosyjskiego wojskowego wywołała międzynarodowy skandal, który eskaluje w kierunku poważnych oskarżeń geopolitycznych. Federalna Służba Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej (FSB) ogłosiła, że w rekrutację mężczyzny, który postrzelił generała porucznika Władimira Aleksiejewa, zaangażowane były polskie służby wywiadowcze. Według Moskwy, zlecenie ataku miało pochodzić bezpośrednio od Służby Bezpieczeństwa Ukrainy (SBU).
Choć rosyjskie służby podają szczegółową narrację dotyczącą rekrutacji, szkolenia i trasy domniemanego zamachowca, do doniesień tych należy podchodzić z dużym dystansem i krytycyzmem. FSB nie przedstawiła dotychczas żadnych weryfikowalnych dowodów na poparcie swoich oskarżeń skierowanych pod adresem państwa członkowskiego NATO. Niniejszy artykuł analizuje fakty przedstawione przez Moskwę oraz ich potencjalne konsekwencje w kontekście wojny hybrydowej.
Próba zamachu na generała Aleksejewa: Co wiemy o ataku?
Do incydentu doszło w piątek rano w północno-zachodniej części Moskwy. Celem ataku był generał porucznik Władimir Aleksiejew, który pełni funkcję pierwszego zastępcy szefa Głównego Zarządu Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej. Wojskowy został zaatakowany na klatce schodowej budynku, gdy wychodził ze swojego mieszkania.
Rosyjskie media informowały, że generał został trzykrotnie postrzelony w klatkę piersiową lub brzuch. Napastnik i jego wspólnik natychmiast uciekli z miejsca zdarzenia. Dzięki szybkiej interwencji medycznej, generał Aleksiejew odzyskał przytomność po operacji, a lekarze zadeklarowali, że zagrożenie dla jego życia minęło.
Szybkie zatrzymania nastąpiły w weekend. W niedzielę FSB poinformowała o aresztowaniu 66-letniego Lubomira Korby w Dubaju, podejrzanego o oddanie strzałów. W Moskwie aresztowano jego wspólnika, Wiktora Wasina. Obydwaj mężczyźni, według FSB, mieli przyznać się do winy i złożyć raport na temat okoliczności zamachu.
Lubomir Korba: Rekrutacja, szkolenie i 30 tys. dolarów za zabójstwo
FSB przedstawiła szczegółową historię rekrutacji i działania domniemanego zamachowca, Lubomira Korby. Z komunikatu wynika, że Korba, urodzony w 1960 roku, został zwerbowany przez oficera SBU w sierpniu 2025 roku w Tarnopolu na Ukrainie.
Po rekrutacji, Korba miał przejść intensywne szkolenie. Obejmowało ono szkolenie strzeleckie w Kijowie, a także badanie wariografem. Co ciekawe, FSB twierdzi, że podejrzany był szkolony w zakresie bezpiecznej komunikacji za pośrednictwem platformy Zoom. Za zabicie wysokiego rangą rosyjskiego wojskowego miał otrzymać obietnicę zapłaty w wysokości 30 tysięcy dolarów amerykańskich od SBU.
Następnie podejrzany miał zostać przetransportowany do Rosji skomplikowaną trasą, mającą na celu zatarcie śladów: Kijów–Kiszyniów–Tbilisi–Moskwa. Ten szczegółowy opis ma na celu uwiarygodnienie historii o zagranicznym spisku.
Eksplozja dezinformacji: FSB oskarża polski wywiad
Najbardziej kontrowersyjnym elementem komunikatu FSB jest bezpośrednie oskarżenie pod adresem Polski. Rosyjska służba stwierdziła, że w rekrutację zamachowca zaangażowane były polskie służby wywiadowcze. Sugeruje to, że Polska miała działać jako pośrednik lub wspólnik w operacji SBU mającej na celu eliminację rosyjskiego generała.
Z punktu widzenia analizy geopolitycznej i informacyjnej, oskarżenia te stanowią klasyczny element wojny hybrydowej. Rosja regularnie wykorzystuje narrację o zaangażowaniu państw NATO w działania przeciwko Moskwie, aby uzasadnić swoje działania i zdestabilizować sytuację wewnętrzną. W tym przypadku, oskarżenie Polski, jako kluczowego sojusznika Ukrainy, ma ogromny wydźwięk propagandowy.
Należy kategorycznie podkreślić: FSB nie przedstawiła dotychczas żadnych materialnych dowodów ani dokumentacji, która potwierdzałaby udział polskiego wywiadu w rekrutacji czy logistyce zamachu. Oskarżenia te pozostają niezweryfikowane i są uznawane przez ekspertów za element rosyjskiej machiny dezinformacyjnej.
Kontekst geopolityczny i ostrzeżenie dla Zachodu
Włączenie Polski do narracji o zamachu ma kilka strategicznych celów dla Kremla. Po pierwsze, ma na celu delegitymizację wsparcia NATO dla Ukrainy, sugerując, że kraje te są aktywnie zaangażowane w terrorystyczne działania na terytorium Rosji. Po drugie, jest to próba zastraszenia i ostrzeżenia dla krajów granicznych, które udzielają największej pomocy Kijowowi.
Eksperci ds. bezpieczeństwa wskazują, że rosyjskie oświadczenia, nawet jeśli są nieprawdziwe, muszą być traktowane poważnie w kontekście potencjalnych prowokacji. Stawianie tak poważnych zarzutów pod adresem polskiego wywiadu może być wstępem do dalszych działań odwetowych w cyberprzestrzeni lub na poziomie dyplomatycznym.
Sytuacja ta wymaga od polskich i europejskich władz zachowania maksymalnej czujności i szybkiego reagowania na narracje dezinformacyjne. Konieczne jest stanowcze odrzucenie fałszywych oskarżeń FSB i transparentne informowanie opinii publicznej o rzeczywistym stanie rzeczy.
