Korekta z 17 listopada 2026 r. Poprzednia wersja mogła sugerować, że świadczenie urlopowe przysługuje każdemu pracownikowi małej firmy. To świadczenie nie jest powszechnym dodatkiem wakacyjnym: zależy od zasad przyjętych przez pracodawcę oraz spełnienia warunku urlopu.
Kto może otrzymać świadczenie urlopowe?
Pracodawcy zatrudniający mniej niż 50 osób w przeliczeniu na pełne etaty według stanu na 1 stycznia mogą tworzyć Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych albo wypłacać świadczenie urlopowe. Ustawa przewiduje wyjątki i odrębne zasady, m.in. dla pracodawców objętych układem zbiorowym oraz jednostek budżetowych. Jeśli firma nie tworzy funduszu i nie wypłaca świadczenia, powinna przekazać pracownikom wymaganą informację w pierwszym miesiącu roku, z uwzględnieniem właściwych dla niej regulacji.
Świadczenie urlopowe przysługuje raz w roku pracownikowi korzystającemu z urlopu wypoczynkowego przez co najmniej 14 kolejnych dni kalendarzowych. Powinno być wypłacone nie później niż w ostatnim dniu przed rozpoczęciem tego urlopu. Najlepiej sprawdzić zasady obowiązujące u konkretnego pracodawcy w regulaminie pracy, układzie zbiorowym lub kadrach.
Maksymalna kwota w 2026 roku
GUS ogłosił, że przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w drugim półroczu 2025 r., pomniejszone o składki wskazane w ustawie, wyniosło 7 848,60 zł. Dla pracownika pełnoetatowego wykonującego pracę w typowych warunkach maksymalna wysokość świadczenia wynosi 37,5 proc. tej podstawy, czyli 2 943,23 zł brutto. Przy niepełnym etacie limit ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy. Dla pracy w szczególnych warunkach ustawa przewiduje odrębną podstawę.
To kwota maksymalna, a nie gwarantowana wypłata dla każdego zatrudnionego. Świadczenie urlopowe nie jest tym samym co „wczasy pod gruszą” wypłacane z funduszu socjalnego. W przypadku tego drugiego świadczenia obowiązują zasady określone w regulaminie funduszu, w tym kryteria socjalne.
Źródła: GUS: podstawa za 2025 r. i II półrocze 2025 r.; ustawa o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, art. 3 i 5.
