W dniu 29.02.2024 roku Andrzej Duda znany z nagminnego łamania Konstytucji i współodpowiedzialny za wywołanie chaosu w wymiarze sprawiedliwości na wniosek przestępczej organizacji pod nazwą neoKRS mianował kolejną bandę pokemonów do wydania wadliwych orzeczeń. Przypominamy, że nominacje od zdemoralizowanego prawnie Dudy wydawane na wniosek neoKRS od 2018 roku są wadliwe a banda przestępców posługująca się nimi i uważająca się za sędziów nie posiada uprawnienia do wydania jakichkolwiek orzeczeń w sprawach cywilnych i karnych. Ponadto wydane przez takiego pokemona orzeczenia na podstawie art. 379 pkt 4 in fine k.p.c., a karnych na podstawie art. 439 § 1 pkt 6 in fine k.p.k. podlegają uchyleniu

POLECAMY: TSUE: Neosędziowie nie posiadają uprawnienia do wydawania orzecznictw. Polski wymiar „sprawiedliwości” w potrzasku

Poniżej przedstawiamy listę przebiraców w togach, którzy w myśl prawa podając się za sąd, będą popełniać przestępstwo z art. 227 k.k.

Anna Zenobia DĘBOWSKA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi

Iwona Danuta GRZEGORZEWSKA
Sąd Apelacyjny w Warszawie

Kinga Barbara ŚLIWIŃSKA–BUŚKIEWICZ
Sąd Apelacyjny w Poznaniu

Dorota Bogusława ZNYK
Sąd Apelacyjny w Łodzi

Witold Dominik BOJANOWSKI
Sąd Okręgowy w Legnicy

Piotr Krzysztof BOKWA
Sąd Okręgowy w Kielcach

Diana CHODKOWSKA
Sąd Okręgowy w Warszawie

Piotr Zygmunt GENSIKOWSKI
Sąd Okręgowy w Toruniu

Liliana Izabela KRUKOWSKA
Sąd Okręgowy w Opolu

Radosław LENARCZYK
Sąd Okręgowy w Warszawie

Wioletta LEWANDOWSKA
Sąd Okręgowy w Płocku

Robert Emanuel MASZNICZ
Sąd Okręgowy w Warszawie

Małgorzata Maria MIKUSIŃSKA
Sąd Okręgowy w Gliwicach

Adrian Cezary PALUCH
Sąd Okręgowy we Wrocławiu

Janusz Zbigniew PELCZARSKI
Sąd Okręgowy w Łodzi

Marcin Tomasz POLIT
Sąd Okręgowy w Warszawie

Anna Danuta PRĘDOTA
Sąd Okręgowy we Wrocławiu

Dariusz Grzegorz  RAMS
Sąd Okręgowy w Nowym Sączu

Magdalena RASZEWSKA
Sąd Okręgowy w Łodzi

Julia Anna  RATAJSKA
Sąd Okręgowy w Szczecinie

Tomasz Tadeusz SZAFRANIEC
Sąd Okręgowy w Legnicy

Katarzyna Jadwiga  WIELICHOWSKA– OPALSKA
Sąd Okręgowy w Łodzi

Łukasz ZAWADZKI
Sąd Okręgowy w Opolu

Michał CIBA
Sąd Rejonowy dla Warszawy–Woli w Warszawie

Aleksandra CICHOWICZ–PALKE
Sąd Rejonowy we Włocławku

Agata Urszula DMYTRASZ–KOWALSKA
Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie

Karolina DOŁĘGOWSKA
Sąd Rejonowy dla Warszawy–Mokotowa w Warszawie

Mateusz DUDEK
Sąd Rejonowy w Bytomiu

Dominika Anna GREGULSKA
Sąd Rejonowy dla Wrocławia–Śródmieścia we Wrocławiu

Iwona Ewa JANIK
Sąd Rejonowy w Iławie

Marcin JĘDREJEK
Sąd Rejonowy Lublin–Zachód w Lublinie

Sylwia KIZIŃSKA
Sąd Rejonowy dla Warszawy–Woli w Warszawie

Paulina KORFANTY–PISANA
Sąd Rejonowy dla Warszawy–Mokotowa w Warszawie

Michał KUCHARSKI
Sąd Rejonowy dla Krakowa–Krowodrzy w Krakowie

Katarzyna Alicja LECH–GAŁCZYŃSKA
Sąd Rejonowy w Radomiu

Anna Katarzyna ŁOBODZKA–GONET
Sąd Rejonowy w Lubartowie

Izabela ŁUKAWSKA
Sąd Rejonowy w Działdowie

Andrzej OSOWIECKI
Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie

Ewa PASZKIEWICZ–KIDYBA
Sąd Rejonowy Lublin–Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku

Ewelina SOBIECH
Sąd Rejonowy w Łukowie

Marcin TOMASZEWICZ
Sąd Rejonowy Gdańsk–Południe w Gdańsku

Kamila TRZESZCZKOWSKA
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi–Północ w Warszawie

Joanna WALENTYN
Sąd Rejonowy Lublin–Zachód w Lublinie

Daniel WIŚNIEWSKI
Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim

Nie ulega wątpliwości, ze ww. osoby świadomie uczestniczą w nielegalnych konkursach i świadomie przyjmują wadliwe prawnie nominacje, jakie nie dają im uprawnienia do wydawania orzeczeń. Tym samym uznać należy, że świadomie popełniają oni przestępstwo między innymi z art. 227 k.k. co w zasadzie, powołując się na art. 52 Konstytucji (wszyscy wobec prawa są równi) powinni stanowić podstawę do pociągnięcia ich do odpowiedzialności karnej.

POLECAMY: „Przyjęcie awansu było błędem”. Pierwsza neosędzia chce cofnięcia nominacji

Jak przywrócić praworządność?

Naszym zdaniem rozwiązanie problemu neosędziów, które nie naruszałoby żadnych reguł prawnych, wymagałoby wyzerowania wszystkiego, co ci sędziowie zrobili. To z powodów praktycznych jest nieakceptowalne.

Jeżeli mamy indywidualnie rozstrzygać o statusie neosędziów, stoimy przed wyborem: możemy albo szukać rozwiązania najbardziej (pozornie) zgodnego z prawem, które jednak będzie zawierać ukryte rozstrzygnięcie polityczne, albo możemy przyjąć rozwiązanie otwarcie naruszające reguły prawne, ale nieukrywające swojego politycznego charakteru.

POLECAMY: Neosędzia Capałowska nadlegle kwestionuje swój startu i zaprzestała wydawania wadliwych orzeczeń

A ten wybór, sam w sobie, jest już wyborem politycznym.

Przypominamy, że nie tylko my oraz duża część środowiska prawniczego uważa, że neoKRS jest instytucją nieleglaną. Podobnego zdania jest sędzia Pszczółkowski, który w zdaniu odrędbnym stwierdził, że obecny KRS nie jest organem ukształtowanym w sposób wymagany przez Konstytucję.

Jego argumentacja opiera się na zapisach dotyczących składu KRS, zwłaszcza odnoszących się do art. 9a ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa. Zmiany w składzie KRS wprowadzone w 2017 roku są według sędziego Pszczółkowskiego sprzeczne z art. 187 ust. 1 Konstytucji.

Sędzia podkreśla, że zgodnie z konstytucją dochowanie wymogów dotyczących uformowania składu organu, w tym KRS, jest warunkiem koniecznym do zdolności tego organu do realizacji mu powierzonych kompetencji. W tym kontekście wymienia możliwość występowania z wnioskami do Trybunału Konstytucyjnego w sprawach związanych z niezawisłością sądów i niezależnością sędziów.

Stanowisko to ma znaczenie dla oceny legitymacji KRS w postępowaniach przed Trybunałem Konstytucyjnym, zwłaszcza w kontekście kwestii budżetowych i zamrożenia sędziowskich pensji. Sędzia Pszczółkowski wskazuje na istotność przestrzegania norm konstytucyjnych w kształtowaniu organów, które odgrywają kluczową rolę w systemie prawnym, taką jak Krajowa Rada Sądownictwa.

„Krajowa Rada Sądownictwa w składzie ukształtowanym z zastosowaniem art. 9a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz. U. z 2021 r. poz. 269, ze zm.; dalej: ustawa o KRS) – dodanego na mocy art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 3; dalej: ustawa z 2017 r.) – nie jest organem ukształtowanym w sposób wymagany przez art. 187 ust. 1 Konstytucji.” – napisał w zdaniu odrębnym sędzia Piotr Pszczółkowski.

W dalszej części wywodu sędzia TK tłumaczy, dlaczego obecny mechanizm kształtowania składu KRS „wypacza strukturę konstytucyjną tego organu”.

„Dzieje się tak z co najmniej dwóch powodów. Po pierwsze, ustawodawca, odstępując od utrwalonej praktyki konstytucyjnej, powierzającej samym sędziom wybór sędziów – członków KRS, oraz przekazując tę kompetencję Sejmowi, przyznał temu jednemu organowi władzy politycznej decydujący wpływa na obsadę znakomitej większości składu Rady (tj. wybór 19 spośród 25 członków). Po drugie, ustawodawca, wprowadzając nowy mechanizm wyboru sędziów – członków KRS nie dochował wymogu, aby w składzie Rady zasiadali przedstawicieli każdej z grup sędziów wszystkich rodzajów sądów wprost wymienionych w art. 187 ust. 1 pkt 2 Konstytucji.” – czytamy w zdaniu odrębnym.

W poprzednim okresie (czyli od czasu ustanowienia Krajowego Rejestru Sądowego w 1989 roku do momentu wprowadzenia zmian w 2017 roku), procedura wyboru członków Rady była następująca: osoby te, wybierane spośród sędziów, były wyłaniane przez samych sędziów. Dokładniej, 2 członków Krajowej Rady Sądownictwa były wybierane przez zgromadzenie ogólne sędziów Sądu Najwyższego spośród sędziów tego Sądu; 1 członek KRS był wybierany przez zgromadzenie ogólne sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego spośród sędziów NSA; 2 członków KRS były wybierane przez zebrania zgromadzeń ogólnych sędziów sądów apelacyjnych spośród sędziów apelacyjnych; natomiast 9 członków KRS było wybieranych spośród swojego grona przez zebrania przedstawicieli zgromadzeń ogólnych sędziów w sądach wojewódzkich. Dodatkowo, 1 członek KRS był wybierany przez zgromadzenie ogólne sędziów sądów wojskowych spośród sędziów tychże sądów.

W opinii Piotra Pszczółkowskiego, naruszenie równowagi strukturalnej Krajowej Rady Sądownictwa, wynikającej z Konstytucji, miało miejsce, gdy ustawodawca, za pomocą ustawy z 2017 roku, powierzył Sejmowi uprawnienie do wyboru 15 sędziów, którzy mieliby być członkami KRS. Zdaniem sędziego, przekazanie jednemu organowi władzy politycznej możliwości wyboru łącznie 19 osób (wliczając posłów zasiadających w KRS) spośród 25 miejsc w Radzie uzależniło obsadę znacznej większości składu Rady od decyzji aktualnej większości parlamentarnej.

Sędzia Trybunału Konstytucyjnego powołuje się na wyroki europejskich Trybunałów: Sprawiedliwości i Praw Człowieka, w których stwierdzono, że Krajowa Rada Sądownictwa utraciła niezbędną niezależność wobec władzy politycznej i nie jest w stanie dokonywać niezależnej i obiektywnej selekcji kandydatów na stanowiska sędziowskie, ani składać Prezydentowi RP wniosków o powołanie sędziów.

„Uważam, że zastrzeżenia te odpowiednio należy odnieść również do zdolności wykonywania przez Radę innych kompetencji w zakresie stania na straży niezależności sądów i niezawisłości sędziów, w tym występowania przez nią do Trybunału z wnioskami na podstawie art. 186 ust. 2 Konstytucji. Mam zresztą wrażenie, że Trybunał Konstytucyjny sam już dostrzegł problem, odmawiając w sprawie o sygn. K 12/18 badania legitymacji Krajowej Rady Sądownictwa do wystąpienia z wnioskiem jedynie w celu potwierdzenia własnej pozycji prawnej. ” – stwierdza sędzia.

Piotr Pszczółkowski zwraca uwagę na nie badaną dotąd przez TK kwestię reprezentatywności członków KRS.

„Obecna regulacja modelowo czyni KRS, a więc organ, który zgodnie z art. 186 Konstytucji ma stać na straży niezależności sądów i niezawisłości sędziów, organem posiadającym dużo znaczniejsze poparcie środowiska politycznego niż sędziowskiego.” – czytamy w zdaniu odrębnym.

Sędzia podkreśla, że zgodnie z postanowieniami art. 11a ust. 2 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, do zgłoszenia kandydatury na członka Rady uprawnione są podmioty, takie jak grupa co najmniej dwóch tysięcy obywateli lub dwudziestu pięciu sędziów, z wyłączeniem tych, którzy są w stanie spoczynku.

„Przy wyborze członków KRS przewidziany jest obecnie wymóg bardzo wysokiego poparcia czynnika politycznego: posłów dokonujących wyboru członków Rady (modelowo 276 z 460 posłów), przy jednoczesnym wymaganiu bardzo niskiego minimalnym progu poparcia kandydatury na członka Rady wyrażonego przez środowisko sędziowskie (jedynie 25 sędziów z ok. 10.000 sędziów). Podobnie, jako mało reprezentatywny zakwalifikować należy wymóg uzyskania przez kandydata na członka Rady poparcia minimum 2.000 obywateli blisko 38 milionowego Państwa.” – wyjaśnia Piotr Pszczółkowski.

Sędzia przypomina, że Trybunał Konstytucyjny, poprzez orzeczenie w sprawie K 12/18 z 25 marca 2019 roku, zdecydował o umorzeniu kontroli konstytucyjności art. 11a ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, który stanowi źródło problemu dotyczącego reprezentatywności KRS oraz procedur związanych z gromadzeniem list poparcia dla kandydatów do tego organu. Według sędziego, ta decyzja została podjęta pochopnie i może prowadzić do błędnego przekonania, że skutek orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego możliwości wyboru członków KRS przez polityków oznacza zgodność z Konstytucją również w pozostałym zakresie regulacji dotyczącym wyboru członków KRS.

„Holistyczne rozumienie Konstytucji nakazuje  przyjąć, że dla skutecznej realizacji konstytucyjnych zadań stawianych KRS: diagnozowania zagrożeń niezależności sądów i niezawisłości sędziów oraz przeciwdziałania takim zagrożeniom, niezbędne jest posiadanie legitymacji znacznej części środowiska sędziowskiego, mogącego w sposób obiektywny ocenić dotychczasową pracę i postawę kandydata na członka Rady. Rozsądek i doświadczenie życiowe podpowiadają zaś, że dla zachowania konstytucyjnej równowagi władz, udział i poparcie środowiska sędziowskiego w wyborze członków konstytucyjnego organu mającego strzec niezawisłości sędziowskiej i niezależności sądów nie powinien być mniejszy od udziału i poparcia innych władz – tych, przed którymi KRS ma zadanie strzec sądownictwo.” – napisał sędzia TK Piotr Pszczółkowski. 

Tym samym sędzia TK potwierdził nasze stanowisko w zakresie braku uprawnienia do wydawania orzeczeń przez neosędziów którzy posługują się nominacją pochodzącą od nielegalnego organu.

Twierdzenie w zakresie braku uprawnienia do wydawania orzeczeń przez osoby posługujące się nominacjami wydanymi na podstawie nielegalnych konkursów organizowanych przez przestępczy organ podszywający się pod KRS znajduje również uzasadnienie w orzecznictwie: Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (wyroki w sprawach: Reczkowicz przeciwko Polsce z dnia 22 lipca 2021 r. – skarga nr 43447/19, Dolińska-Ficek i Ozimek przeciwko Polsce z dnia 8 listopada 2021 r. – skargi nr 49868/19 i 57511/19, Advance Pharma sp. z o.o. przeciwko Polsce z dnia 7 lutego 2022 r. — skarga nr 1469/20, Broda i Bojara przeciwko Polsce z dnia 29 czerwca 2021 r. — skargi nr 26691/18 i 27367/18, Grzęda przeciwko Polsce z dnia 15 marca 2022 r. – skarga nr 43572/18, Wałęsa przeciwko Polsce z dnia 23 listopada 2023 r. — skarga nr 50849/21), wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (z dnia 19 listopada 2019 r. – sprawa AK z połączonych skarg C 585/18, C 624/18, C 625/18, wyrok Wielkiej Izby Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 6 października 2021 r. w sprawie o sygn. C-487/19), orzeczenia polskiego Sądu Najwyższego (wyrok z dnia 5 grudnia 2019 r. III PO 7/18, OSNP 2020/4/38, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2020 r. III PO 8/18, OSNP 2020/10/114, uchwałę połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. (BSA 1-4110-1/20) oraz orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (m.in. postanowienie z dnia 26 czerwca 2019 r. Il GOK 2/18, wyrok z dnia 11 października 2021 r., Il GOK 9/18, wyroki w sprawach Il GOK 10/18, Il GOK 11/18, Il GOK 12/18, Il GOK 13/18, Il GOK 14/18 z dnia 21 września 2021 r.).

Obserwuj nasze artykuły na Google News

Naciśnij przycisk oznaczony gwiazdką (★ obserwuj) i bądź na bieżąco

Share.

Ekspert w swojej dziedzinie - Publicysta, pisarz i działacz społeczny. Pierwsze artykuły opublikował w 1999 roku dla międzynarodowych wydawców. Przez ponad 30 lat zdobywa swoje doświadczenie dzięki współpracy z największymi redakcjami. W swoich artykułach stara się podejmować kontrowersyjne tematy i prezentować oryginalne punkty widzenia, które pozwalały na głębsze zrozumienie omawianych kwestii.

Napisz Komentarz

Exit mobile version